Τελικά, γιατί κέρδισε η Πορτογαλία το Euro;

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Ο Βόρις Καραγιάννης σχολιάζει τον θρίαμβο της ομάδας του Σάντος και του Ρονάλντο στα γήπεδα της Γαλλίας.


Το ποδόσφαιρο των συλλόγων και το ποδόσφαιρο των εθνικών ομάδων είναι πολύ διαφορετικό. Και για τους παίκτες και για τους προπονητές.

Στο ποδόσφαιρο των συλλόγων ο προπονητής έχει χρόνο, έχει επιλογές, έχει μετεγγραφές, έχει συγκεκριμένους στόχους που προκύπτουν από την δυναμικότητα της ομάδας που έχει φτιάξει, από το μπάτζετ και τη δυναμική της ομάδας γενικώς. Έχει επίσης την πολυτέλεια να χάσει κάποια παιχνίδια στην πορεία της σεζόν.

Στο ποδόσφαιρο των εθνικών ομάδων, δεν υπάρχει μπάτζετ. Υπάρχει διαθέσιμο έμψυχο υλικό. Δεν υπάρχει χρόνος. Δεν υπάρχει μεγάλο περιθώριο λάθους και ό,τι είναι να συμβεί, θα συμβεί σε μερικές μόλις εβδομάδες ή και σε μερικές μόνο μέρες!

Η Πορτογαλία του Φερνάντο Σάντος έδειξε δύο πρόσωπα στο Euro της Γαλλίας. Δύο πολύ διαφορετικά πρόσωπα. Ο Σάντος ήξερε ότι δεν είχε χρόνο και χρειαζόταν μία ριζοσπαστική αλλαγή.

Στα τρία παιχνίδια των ομίλων ήταν μία επιθετική ομάδα, με μεγάλη κατοχή μπάλας, με τεράστια ευκολία στη δημιουργία φάσεων και τελικών προσπαθειών. Είχε μέσο όρο πάνω από 20 τελικές προσπάθειες ανά παιχνίδι και κάτι τέτοιο είναι απολύτως ενδεικτικό της επιθετικής τάσης της Πορτογαλίας και του ταλέντου των παικτών της.

portstats

Οι τελικές προσπάθειες της Πορτογαλίας στη φάση των ομίλων!


 

Όμως στο κομμάτι αυτό, στον τρόπο αυτό, η Πορτογαλία απέτυχε. Αν και τελικά την βόλεψε αφάνταστα, πέρασε μόλις 3η από τον όμιλό της, πίσω από Ουγγαρία και Ισλανδία. Και την βόλεψε γιατί βρέθηκε στην ευκολότερη πλευρά των νοκ άουτ αποφεύγοντας τις πιο δυνατές ομάδες του Euro.

Στα νοκ άουτ παιχνίδια, η Πορτογαλία πήγε με την απόλυτη συνταγή Σάντος. Αυτήν που έχουμε δει σε όλες τις ομάδες του. Μηδενικό ρίσκο και εκδήλωση επιθέσεων με ταχύτητα ή με μακρινές μπαλιές. Ακριβώς για να μην χρειαστεί να χρησιμοποιήσει παίκτες της άμυνας ή ανεβάσει τους παίκτες του κέντρου για να επιτεθεί. Αυτό σημαίνει πως όταν χάνει την μπάλα η ομάδα του, η Πορτογαλία στη συγκεκριμένη περίπτωση, δεν βρίσκεται ποτέ εκτεθειμένη στις αντεπιθέσεις του αντιπάλου.

* Στο βίντεο αξίζει κανείς να δει την κούρσα του Ρονάλντο στο 118'...


 

Απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, το γκολ είναι μία δύσκολη υπόθεση. Και για την Γαλλία, αυτό αποδείχθηκε ξεκάθαρα στο φετινό Euro. Γκολ με το ζόρι στο 89΄ με την Ρουμανία, γκολ με το ζόρι στο 89΄ με την Αλβανία, κανένα γκολ με την Ελβετία. Οι Ισλανδοί δεν θα μπορούσαν να κάνουν κάτι καλύτερο και δέχθηκαν 5 γκολ, οι Ιρλανδοί έκαναν ένα άσχημο δεκάλεπτο και το πλήρωσαν, ενώ με τη Γερμανία η Γαλλία δεν έπαιξε απέναντι σε οργανωμένη άμυνα, αλλά με αντεπιθέσεις κυρίως.

2016 07 07t124640z 1 lynxnpec660r1 rtroptp 3 soccer euro por 800

Οι Πορτογάλοι κράτησαν στο μηδέν την Κροατία για 120 λεπτά, κράτησαν στο μηδέν την Ουαλία, δέχθηκαν ένα γκολ στο 2ο λεπτό από την Πολωνία και μετά κράτησαν το μηδέν για 118 λεπτά και τελικά κράτησαν στο μηδέν και την Γαλλία για 120 λεπτά. Αυτό δεν γίνεται φυσικά τυχαία. Στα 120 λεπτά, οι Γάλλοι δημιούργησαν 2-3 ευκαιρίες, με μεγάλη χρονική διαφορά η μία από την άλλη. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Αυτό πάθαιναν και οι αντίπαλοι της Εθνικής Ελλάδος στο Euro του 2004. Απέναντι σε μία πολύ καλά οργανωμένη άμυνα, η μία ευκαιρία που θα βρει ο επιθετικός στο 90λεπτο ή στα 120 λεπτά, έρχεται με απίστευτο άγχος, πίεση και νευρικότητα και γι’ αυτό συνήθως χάνεται.

Η Πορτογαλία πέτυχε γκολ στην αντεπίθεση με την Κροατία, γκολ στην αντεπίθεση με την Γαλλία και τρία γκολ απέναντι σε οργανωμένη άμυνα. Ένα με την Πολωνία και δύο με την Ουαλία.

Από όλα αυτά λοιπόν, προκύπτει ένα ξεκάθαρο συμπέρασμα, που είναι και ο λόγος που η Πορτογαλία είναι αυτή τη στιγμή η πρωταθλήτρια Ευρώπης, χωρίς να είναι (στα χαρτιά) η καλύτερη ομάδα της ηπείρου.

Ότι είχε λίγο απ’ όλα!

Είχε την ικανότητα και την δυνατότητα να αλλάξει προσέγγιση στο παιχνίδι της μετά τους ομίλους.
Είχε ρεαλισμό.
Είχε τύχη εκεί που χρειάστηκε.
Είχε παίκτες που έκαναν καλύτερο τουρνουά απ’ ό,τι θα περιμέναμε.
Είχε ηγέτες μέσα και έξω από το γήπεδο.
Είχε θέληση και δίψα για διάκριση.
Είχε ταλέντο.
Είχε πειθαρχία και προσήλωση στο σύστημα του προπονητή.
Είχε την εμπειρία της Ελλάδας το 2004 που την βοήθησε να πιστέψει στην έκπληξη, αλλά και την πίστη στο ότι η άμυνα κερδίζει τους τίτλους σε τέτοιες διοργανώσεις.
Eίχε έναν εξαιρετικό τερματοφύλακα.
Είχε Ρονάλντο όταν τον χρειάστηκε.
Είχε Σάντος.

Χωρίς ένα από αυτά, δεν θα ήταν σήμερα πρωταθλήτρια Ευρώπης. Όλες οι υπόλοιπες ομάδες, δεν είχαν κάτι από όλα αυτά ή και περισσότερα από ένα.