Μονάδα 731: Μια ομάδα "ερευνητών" που σκότωσαν χιλιάδες!

Θάνος Κοφινάς

Γράφει:
Θάνος Κοφινάς

Ακρωτηριασμοί, ομαδικοί βιασμοί, διάδοση ασθενειών! Όλα στο όνομα της "έρευνας" σε ένα έγκλημα πολέμου που έμεινε ατιμώρητο. 


Ακρωτηριασμοί χωρίς αναισθησία, βιασμοί για «ερευνητικούς» σκοπούς, διάδοση ασθενειών για τον ίδιο λόγο. Αυτή ήταν η αποστολή της «μονάδας 731» (Unit 731) του Ιαπωνικού στρατού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Τα θύματα των «επιστημόνων-ερευνητών» εκατοντάδες χιλιάδες. Τα εγκλήματά τους παραδόξως (ή μήπως όχι;) παραγράφηκαν με «άνωθεν εντολή» από τους νικητές του πολέμου.

Η μονάδα που έφτασε σε κάποια στιγμή να απασχολεί 3000 «επιστήμονες», ξεκίνησε ως ιδέα από ένα μόνο άνθρωπο, τον στρατιωτικό ιατρό Shiro Ishii. O «λαμπρός» αυτός επιστήμονας, εκμεταλλεύτηκε το ενδιαφέρον που έδειξε η Ιαπωνική Κυβέρνηση για την ανάπτυξη βιολογικών όπλων και έθεσε τις γνώσεις του στην ιατρική, στην υπηρεσία της ιδέας για την εγκαθίδρυση της Ιαπωνίας ως παγκόσμιας δύναμης.

1a731 1

Το εγκληματικό έργο της μονάδας 731, ξεκίνησε το 1937 και η έδρα της βρισκόταν στην περιοχή Pingfang στη ΒΑ Κίνα (Μαντζουρία) η οποία βρισκόταν υπό Ιαπωνική κυριαρχία. Εκεί στήθηκε ένα «εργαστήριο» υπό την Στρατιωτική Αστυνομία της Ιαπωνίας με επίσημο σκοπό την «έρευνα για την πρόληψη επιδημιών και την κάθαρση του νερού από μικρόβια και ασθένειες». Μόνο σε εκείνη την εγκατάσταση, θανατώθηκαν περίπου 250.000 άνθρωποι-πειραματόζωα. Τους ονόμαζαν κωδικά «τα κούτσουρα»!

1a731 2

Τα θύματα ήταν κυρίως κινέζοι χωρικοί, μογγόλοι, αλλά και κάποιοι δυτικοί αιχμάλωτοι πολέμου. Οι «έρευνες» περιελάμβαναν ακρωτηριασμούς χωρίς αναισθησία, εισαγωγή στον οργανισμό μέσω ενέσεων ασθενειών όπως σύφιλη και βλεννόρροια, βιασμούς γυναικών για μελέτες στα έμβρυα που θα κυοφορούσαν, χρησιμοποίηση των κρατουμένων ως ανθρώπινοι στόχοι για τη δοκιμή χειροβομβίδων, ακόμη και κάψιμο ανθρώπων με φλογοβόλα.

Η δράση της μονάδας 731, επεκτάθηκε και εκτός του συγκροτήματος. Έντομα (κυρίως ψύλλοι) φορείς πανώλης (πανούκλα), αφήνονταν σε χωριά για να μελετηθεί ο χρόνος που χρειάζεται για να εξαπλωθεί η ασθένεια.

1a731 3

Η δράση της μονάδας τερματίστηκε μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και την παράδοση της Ιαπωνίας το 1945. Τα μέλη της μονάδας δεν διώχθηκαν ποτέ με τη σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ οι οποίες σε αντάλλαγμα απαίτησαν όλα τα αποτελέσματα των ερευνών ώστε να τα αξιοποιήσουν για την ανάπτυξη του δικού τους βιο-χημικού οπλοστασίου.

Ο «εγκέφαλος» της ασύλληπτης αυτής θηριωδίας, συνελήφθη από τους Αμερικανούς όμως ένα χρόνο αργότερα αφέθηκε ελεύθερος. Πέθανε σε ηλικία 67 ετών από καρκίνο του φάρυγγα. Μέχρι το τέλος της ζωής του διατηρούσε ιδιωτική κλινική που ειδικευόταν στη θεραπεία παιδικών ασθενειών. Και κάπως έτσι, ένα ακόμα έγκλημα πολέμου έμεινε ατιμώρητο!

1a731 3a