Παρασκευή Παπαμιλτιάδους: «Δεν κάνω όνειρα, βάζω στόχους»

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Η ηθοποιός μίλησε στο Mentality10 για την πορεία της, το μέλλον, τις επιλογές της και γιατί φοβόταν τις ελληνοκυπριακές παραγωγές.


Δεν χρειάζεσαι πολύ χρόνο, έχοντας απέναντί σου την Σκεύη Παπαμιλτιάδους, για να καταλάβεις ότι έχεις να κάνεις μ’ έναν άνθρωπο που ψάχνει να βρει την ουσία της ζωής... στα πάντα! Ως ηθοποιός, είναι γνωστή πλέον στο κοινό μέσα από τους ρόλους που ενσαρκώνει στην τηλεόραση, στο θέατρο και προσεχώς στον κινηματογράφο.

Λιγότεροι γνωρίζουν ότι αγαπά την ποδηλασία, τις καταδύσεις, την ενόργανη γυμναστική, ενώ σπούδασε φυσικοθεραπεία και παρακολούθησε μαθήματα μπαλέτου, λάτιν χορού και ορθοφωνίας. Παλεύει με τις πλευρές του εαυτού της, προσπαθώντας να ξεπεράσει τα όριά της, να δημιουργήσει νέα, να βάλει στόχους και να τους πετύχει. Αναζητεί σε όλα την ουσία, την ομορφιά, αλλά και την μικρή δυστυχία που κρύβει μέσα του ένα τραγούδι του Goran Bregovic. Βλέπει φανατικά Αλμοδόβαρ, θα ήθελε να συναντήσει τον Αϊνστάιν και αντιμετωπίζει τις δύσκολες προσωπικές της στιγμές... ζωγραφίζοντας. Φοβήθηκε κάποτε ότι θα μπορούσε να καβαλήσει το καλάμι, αλλά θωράκισε τον εαυτό της με... ταπεινότητα ώστε να μην το κάνει.

Η Σκεύη Παπαμιλτιάδους μπορεί να είναι το κορίτσι της διπλανής πόρτας και την ίδια στιγμή όλος ο κόσμος. Αναλόγως τι θα αποφασίσει! Την συνάντησα στη Λεμεσό, μιλήσαμε, παίξαμε σκάκι και η μέρα μας κύλησε... νερό.

DSC 0161fske

- Πότε και σε ποια στιγμή κατάλαβες ή αποφάσισες ότι θα γίνεις ηθοποιός;

Δεν υπήρξε κάποια συγκεκριμένη στιγμή. Αυτό που θυμάμαι, από τότε που έχω παιδικές μνήμες, είναι ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός. Ήταν κάτι φυσικό για μένα, μια άναγκη που δεν έκατσα ποτέ να εξηγήσω ή να το συζητήσω με τον εαυτό μου. Και μπορώ να πω ότι ήμουν και τυχερή γιατί δεν προβληματίστηκα ποτέ για το μέλλον. Θυμάμαι από παιδί να προσπαθώ να σκηνοθετήσω τις παραστάσεις που έβλεπα. Αντιλαμβανόμουν τους τονισμούς των λέξεων... χωρίς ποτέ να τους είχα μάθει.

- Ποιος ήταν ο πρώτος ρόλος που έπαιξες ως επαγγελματίας;

Έκανα κάποιες παραστάσεις στο πλαίσιο των σπουδών μου στην Ελλάδα, όμως δεν τις θεωρώ ως επαγγελματικές. Άρα η πρώτη παράσταση στην οποία έλαβα μέρος ως επαγγγελματίας ηθοποίος πλέον, ήταν σε σκηνοθεσία του Πέτρου Καρατζιά το «Ένα καπέλο γεμάτο βροχή».

DSC 0381sk

- Αν και λίγο κλισέ η ερώτηση, θα ήθελα να μου πεις ποιο ρόλο θα ήθελες να συναντήσεις στα επόμενα σου βήματα ή σε κάποια στιγμή στη καριέρα σου...

Αν και είναι πολλοί οι ρόλοι που θα ήθελα να ενσαρκώσω, θα πω τη νύφη από τον «Ματωμένο γάμο» του Λόρκα.

- Από τα μεγάλα και κλασικά έργα του θεατρικού ρεπερτορίου, ποιο θα διάλεγες ως αγαπημένο σου;

Θα διάλεγα την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή.

- Τηλεόραση, σινεμά ή θέατρο;

Ξεχωρίζω το σινεμά. Πάντα μου άρεσε περισσότερο, πριν καν σπουδάσω. Γιατί κρύβει μέσα του πολλές τέχνες και σίγουρα και τις άλλες δύο πλευρές της υποκριτικής. Η διαφορά με την τηλεόραση είναι ο χρόνος. Σε μία τηλεοπτική παραγωγή όλα γίνονται πολύ πιο γρήγορα, με λιγότερα έξοδα. Και φυσικά ο χρόνος επηρεάζει την όλη προσπάθεια. Κάπου αφήνεις πράγματα να φύγουν, πράγματα χάνονται στην τηλεόραση. Στον κινηματογράφο έχεις περισσότερο χρόνο να δουλέψεις το ρόλο, να διαβάσεις και τελικά να προσεγγίσεις καλύτερο αποτέλεσμα. Στο θέατρο θέλω να κάνω πράγματα που με εκφράζουν, που μου αρέσουν, διαφορετικά είναι πολύ δύσκολο για μένα. Το θέατρο το κουβαλάς μαζί σου και στο σπίτι, δεν είναι μία δουλειά που κάνεις και τελειώνει.

skevisunen

- Με 3 τρεις λέξεις, θα ήθελα να περιγράψεις τον εαυτό σου;

(γέλια) Καλύτερα να ρωτήσετε τους φίλους μου...

- Δεν έχει σημασία τι πιστεύουν οι φίλοι σου. Σημασία έχει τι πιστεύει ο καθένας για τον εαυτό του... (γέλια)

Πεισματάρα... μέχρι αηδίας! Και στο να πετύχω κάτι και στις απόψεις μου. Είναι καλό και κακό μαζί. Υπομονετική μπορώ να με πω! Και νομίζω και ευέλικτη. Όταν βλέπω ότι μία πορεία δεν μου βγαίνει, μπορώ να την αλλάξω.

- Πώς βλέπεις τον εαυτό σου σε 10 χρόνια από σήμερα;

Θέλω να βάζω στόχους και να τους πραγματοποιώ. Άρα οι στόχοι που έχω σήμερα, θέλω σε 10 χρόνια να έχουν γίνει πραγματικότητα. Για μένα κάθε δεκαετία έχει τους δικούς της στόχους.

- Εχεις βάλει κάποιους συγκεκριμένους;

Έχει να κάνει με τη δουλειά μου. Κυρίως στο σινεμά. Να κάνω όση περισσότερη δουλειά μπορώ σ’ αυτούς τους τομείς. Ήδη παρακολουθώ σεμινάρια, θέλω να δουλέψω και με τον εαυτό μου στον τομέα της επιμόρφωσης.

collage4X

- Ήσουν σε μία μεγάλη παραγωγή τον τελευταίο καιρό (Ρουά Ματ), απέναντι σ’ ένα πολύ μεγαλύτερο και διαφορετικό κοινό που είναι το ελληνικό. Πώς ήταν αυτή η εμπειρία για σένα;

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ήθελα να κάνω μία ελληνοκυπριακή παραγωγή. Είχα ένα φόβο με αυτές τις παραγωγές. Ήθελα να νιώθω έτοιμη για να μπω μπροστά σ’ αυτό το μεγαλύτερο κοινό. Και δεν εννοώ αν ήμουν έτοιμη υποκριτικά να παίξω μπροστά στο ελληνικό κοινό, αλλά κυρίως εγώ, ως άτομο. Μαζί με το ρόλο στο Ρουά Ματ απέκτησα κάποια αναγνωρισιμότητα και στην Ελλάδα, κάτι που φυσικά δεν υπήρχε πριν. Και αυτό που θέλω να πω λέγοντας ότι ήθελα να είμαι έτοιμη, είναι πως ήθελα να είμαι έτοιμη για να αποφύγω να καβαλήσω το καλάμι.

- Γιατί το φοβάσαι;

Γιατί κανένας που καβαλάει το καλάμι δεν το καταλαβαίνει...

- Ή μπορεί να το καταλάβει αργά...

Ακριβώς. Προσπάθησα να με προετοιμάστω ώστε να μην μου συμβεί. Νομίζω το κατάφερα...

- Το κατάφερες, το νομίζω κι εγώ...

Ευτυχώς έχω γύρω μου ανθρώπους που αν με δουν ότι μπορεί να ξεφύγω, με προσγειώνουν αμέσως!

DSC 0395sksd

- Θα ήθελα να περιγράψεις μία ημέρα γυρισμάτων, αλλά από την πιο κουραστική περίοδο της καριέρας σου...

Έκανα ταυτόχρονα τρεις δουλειές. Πάντα διερωτόμουν πώς τα κατάφερναν οι συνάδελφοι με δυο και τρεις δουλειές και τελικά βρέθηκαν στην ίδια θέση! Έκανα τηλεόραση, θέατρο και μία ταινία μεγάλου μήκους. Και κάποιες μέρες υπήρχαν γυρίσματα και για τις τρεις! Και μάλιστα σε τρεις διαφορετικές πόλεις! Εκτός από την κούραση, είχα μεγάλο άγχος να τα προλάβω. Από το ένα χάραμα μέχρι το άλλο. Πολλές φορές χωρίς ύπνο ή 2-3 ώρες μόνο.

- Πώς αντιμετωπίζεις μία δύσκολη προσωπική στιγμή;

Προσπαθώ τα πάντα να τα αντιμετωπίζω με ψυχραιμία, όχι με εντάσεις. Και η τέχνη με βοηθά. Σε μία τέτοια περίοδο ξεκίνησα να ζωγραφίζω! Κάτι που δεν κάνω γενικά. Ήταν η άμυνά μου! Δεν ξέρω αν θα το ξανακάνω!

DSC 0391sa

- Θέλω να μου πεις ένα όνειρο που έχεις...

Δεν κάνω όνειρα, βάζω στόχους. Ο στόχος είναι κάτι που βλέπεις και προχωράς. Τα όνειρα είναι φαντασία. Προτιμώ να βάζω στόχους και όχι να ονειρεύομαι.

- Τι είναι για σένα ευτυχία;

Δεν έχω κάποιο ορισμό για την ευτυχία. Μπορεί να είναι οτιδήποτε. Ευτυχισμένη νιώθω όταν κάτι μου δίνει ερεθίσματα, είτε από ανθρώπους, είτε από ρόλους, είτε από ένα βιβλίο ή μια βόλτα στη θάλασσα με το ποδήλατο.

DSC 0141skev

- Λοιπόν, φτάνουμε στο σημείο όπου θα σου κάνω μερικές ερωτήσεις που κάνω σε όλους τους φιλοξενούμενους του Mentality10, που όσο κι αν ακούγονται... light, για μένα είναι ενδεικτικές για πολλά πράγματα σε σχέση με τον άνθρωπο που έχω απέναντί μου.

Το αγαπημένο σου τραγούδι;

Του Goran Bregovic το «Ederlezi».

- Η αγαπημένη σου ταινία;

Μ’ αρέσει πολύ ο Αλμοδόβαρ. Θα διαλέξω «Όλα για τη μητέρα μου» και το «Volver». Επίσης το «Μικρά Αγγλία» του Παντελή Βούλγαρη.

volverfds

- Το αγαπημένο σου μέρος;

Η Αθήνα. ;Όχι ως μέρος, κυρίως ως συνθήκη. Μπορείς να περπατήσεις μέσα σε πολύ κόσμο αλλά να είσαι μόνος σου και ταυτόχρονα να έχεις πολλά ερεθίσματα να σκεφτείς.

- Αν είχες μία μηχανή του χρόνου, σε ποια περίοδο θα ταξίδευες;

Θα ήθελα να ζήσω στην Αθήνα της αρχαιότητας. Να ζήσω και το Δωδεκάθεο!

- Ποια προσωπικότητα από την ιστορία θα ήθελες να γνωρίσεις;

Τον Άινσταϊν!

o ALBERT facebook

- Γιατί;

Με συναρπάζει. Με συναρπάζει ότι ήταν δυσλεκτικός και ήταν τόσο έξυπνος. Θα ήθελα να τον καταλάβω τον συνδυασμό. Γιατί και έγώ έχω δυσλεξία. Για τον δυσλεκτικό το απλό είναι δύσκολο και το δύσκολο είναι απλό. Και θα ήθελα να το συζητήσω μαζί του.