Μικαέλλα Θεοδουλίδου: «Θα ήθελα να αποφύγω δουλειές που θα μου δίνουν μόνο χρήμα…»

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Η ηθοποιός απάντησε στις ερωτήσεις του Βόρι Καραγιάννη και του Mentality10 και μίλησε για το θέατρο, την πορεία της στην υποκριτική και πώς βλέπει τον εαυτό της σε 10 χρόνια από σήμερα!


Φτιάχνοντας το Mentality10, μία από τις βασικές επιδιώξεις μας ήταν η σελίδα αυτή, να γίνει το βήμα των ανθρώπων της τέχνης. Σ’ έναν τόπο όπου η πολιτιστική δημιουργία είναι μεγάλη, αλλά υποστηρίζεται λίγο, κάθε τέτοιο βήμα, κάθε μικρόφωνο που μπαίνει μπροστά σ’ ένα καλλιτέχνη που θέλει να πει κάτι, έχει αξία. Η Μικαέλλα Θεοδουλίδου είναι νέα στο χώρο της υποκριτικής. Και ναι, αυτή η συνέντευξη είναι η πρώτη που δίνει! Και χαιρόμαστε διπλά γι’ αυτό! Γιατί αφενώς θα την θυμάται για πάντα (!) και αφετέρου γιατί την γνωρίσαμε μέσα από τις ερωτήσεις που τις θέσαμε. Και ήρθε η ώρα με τη σειρά μας να σας την συστήσουμε. 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: Βόρις Καραγιάννης

- Είσαι ένα νέο πρόσωπο στο χώρο της υποκριτικής. Πότε και πώς αγάπησες το θέατρο;

Η αλήθεια είναι ότι τέλειωσα δασκάλα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου. Αλλά τελικά φάνηκε ότι -παρ’ όλο που μου άρεσε από παιδί- δεν ήμουν γι’ αυτό. Στην πορεία… αλλάξανε τα πλάνα μου! Το θέατρο δεν ήρθε ξαφνικά στη ζωή μου, από μικρή λάμβανα μέρος σε μικρές θεατρικές παραστάσεις, αυτά που κάνουν σχεδόν όλα τα παιδιά. Ήμουν επίσης στον θεατρικό όμιλο του Πανεπιστημίου Κύπρου. Απλώς είναι αλήθεια ότι δεν είχα καταλάβει πόσο πολύ τελικά, με επηρεάζει η υποκριτική και πόσο την χρειαζόμουν στη ζωή μου. Αποφάσισα να σπουδάσω υποκριτική στην Αθήνα, στο Νέο Ελληνικό Θέατρο Γ. Αρμένη. Ήταν 3 χρόνια με πολύ ενδιαφέρον. Είχα ήδη κάνει ένα μεταπτυχιακό στο Πανεπιστήμιο του Γουόρικ και ήμουν πολύ συνειδητοποιημένη όταν βρέθηκα στην Αθήνα. 

Επέστρεψα στην Κύπρο. Φάνηκα πολύ τυχερή γιατί χωρίς να το προσπαθήσω πολύ, βρέθηκα στην παράσταση της ΕΘΑΛ «O Αυγερινός και η Πούλια». Το ένα έφερε το άλλο και τώρα στον ΘΟΚ στο έργο «Ο μεγάλος περίπατος του Πέτρου». Η αλήθεια είναι ότι σε κάποια στιγμή ήρθε η μονιμοποίηση για το σχολείο. Προβληματίστηκα, αν και δεν υπήρχε ουσιαστικά δίλημμα για μένα. Και βρίσκομαι εδώ! 

- Βρίσκεσαι σ’ ένα επάγγελμα όπου πλέον οι προκλήσεις και οι δρόμοι είναι πολλοί που μπορεί να σε οδηγήσουν μακριά από αυτό που οραματίζεσαι. Έχεις στο μυαλό σου μία συγκεκριμένη πορεία στην υποκριτική; Κάτι που θέλεις να αποφύγεις; Τι είναι αυτό που θέλεις να αποφύγεις;

Έχω κάποια πρότυπα στην πορεία μου. Αυτό που θα ήθελα να αποφύγω είναι να παίξω σε παραστάσεις που δεν έχουν κάτι να πουν. Θα ήθελα να αποφύγω να κάνω δουλειές απλώς και μόνο για να ζω από αυτές. Να μπορώ να κάνω επιλογές δηλαδή. Να κάνω πράγματα που με ευχαριστούν. Στα οποία μπορώ να δώσω και να πάρω πίσω. 

- Σε αυτή την πρώτη σου επαφή στον χώρο της υποκριτικής, τι είναι αυτό που συνάντησες και δεν σου άρεσε;

Είναι γνωστό σε όλους τους ηθοποιούς. Είδα μπροστά στα μάτια μου να έχουν επιλέξει κάποιον άλλον για μία παράσταση και τελικά να μπαίνει κάποιος άλλος από την πίσω πόρτα. 

- Το σινεμά σε ενδιαφέρει;

Ναι, μ’ αρέσει πάρα πολύ ως ιδέα γιατί δεν έχω κάνει ακόμα. Μόνο από τη σχολή όταν έπρεπε να κάνουμε μία εργασία, είχα την ευκαιρία να μπω στη διαδικασία. Να σκέφτεσαι τα πλάνα ποια σειρά θα έχουν, να ψάχνεις ενδιαφέρουσες οπτικές γωνίες ή πλάνα ιδιαίτερα. 

- Ποια θεατρικό έργο θα πρότεινες σε κάποιον να δει, που δεν έχει δει ποτέ του θέατρο;

Θα έλεγα το «Μοναξιά στην άγρια δύση» Μάρτιν Μακ Ντόνα. 

- Και ποια ταινία θα του πρότεινες; 

«Η αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» (Eternal sunshine of the spotless mind)

- Πότε έκλαψες για τελευταία φορά;

Κλαίω πολύ εύκολα! Δεν θυμάμαι πότε ήταν η τελευταία φορά!

- Ποιος είναι ο μεγαλύτερος σου φόβος;

Φοβάμαι να μην ανοίξω μία μέρα την πόρτα του σπιτιού μου και να ανακαλύψω ότι είμαι στο κενό! Ότι δεν υπάρχει τίποτα γύρω μου! Δεν ξέρω αν το είδα σε όνειρο, αλλά ισχύει! 

- Αν είχες τρεις ευχές να κάνεις, ποιες θα ήταν αυτές;

Θα ήθελα να έχω μαγικές ικανότητες! Να πετώ, να κάνω μάγια! Θα ήθελα να είναι καλά τα αγαπημένα μου πρόσωπα και αγάπη σε όλο τον κόσμο! Αγάπη παντού! 

- Πώς μπορείς να περιγράψεις μία στιγμή ευτυχίας;

Είναι αυτές οι στιγμές που είσαι με παρέα, με φίλους και συμβάινει κάτι και γελάς με την ψυχή σου! Που δεν μπορείς να σταματήσεις να γελάς! Νιώθεις ευτυχισμένος εκείνη την ώρα! 

- Πώς βλέπεις τον εαυτό σου σε 10 χρόνια από σήμερα;

Θα ήθελα να είμαι πιο σοφή! 

- Αν διαβάζεις Mentality10, στο εγγυώμαι ότι θα είσαι και πιο νωρίς απ’ τα δέκα χρόνια! (γέλια)

(γέλια) Ναι!

Το αγαπημένο σου τραγούδι;


- Αν είχες μία μηχανή του χρόνου πού θα ταξίδευες;

Θα ήταν πολλά τα ταξίδια. Το πρώτο θα ήταν να πάω να φάω παντεσπάνι με την Μαρία Αντουανέτα! 

- Με ποια προσωπικότητα της ιστορίας θα ήθελες να πιεις έναν καφέ ή να πεις δυο κουβέντες;

Δεν είναι της ιστορίας! Με τον Τζακ Σπάροου, τον πειρατή! 

- Τι θα ήθελες να αφήσουμε για το τέλος; 

Έχω να κάνω μία ευχή. Επειδή στην Κύπρο έχουμε πολύ σημαντικούς και ταλαντούχους ηθοποιούς, σκηνοθέτες, σκηνογράφους και γενικότερα ανθρώπους του θεάτρου, εύχομαι να γίνονται περισσότερες παραστάσεις. Δεν ξέρω, ίσως το κράτος να επιχορηγεί περισσότερο γιατί είναι κρίμα. Υπάρχουν ομάδες, υπάρχουν ιδέες αλλά δεν υπάρχουν χρήματα για να υλοποιηθούν αυτές οι ιδέες.