Ιωάννα Κορδάτου: Το σωματικό θέατρο, η κυπριακή θεατρική πραγματικότητα και ο Μπέκετ!

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Η ηθοποιός μίλησε στο Mentality10 και στον Βόρι Καραγιάννη για τα σχέδιά της, τα όνειρά της, μας είπε την αγαπημένη της ταινία και πού θα ξεναγούσε έναν… εξωγήινο!


Η Ιωάννα Κορδάτου ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που ψάχνουν -με αγωνία σχεδόν- τον τρόπο να εκφραστούν. Το μέσο έκφρασης είναι κάθε φορά διαφορετικό. Ο λόγος, το κείμενο, η υποκριτική με την πιο κλασική της μορφή, αλλά και το σώμα, η κίνηση, οι εκφράσεις. «Το σώμα είναι ένα κείμενο» μας είπε. Μετά από μία χρήσιμη και παιδευτική περιπλάνηση σε Ελλάδα, Γαλλία, Πολωνία, Αγγλία και Ισπανία επέστρεψε στην Κύπρο και από το 2013… καταστάλαξε! Δουλειές στο θέατρο, στην τηλεόραση, στο σινεμά με το όνειρο στο πίσω μέρος του μυαλού για ένα θέατρο δικό της με αφοσίωση στις κινητικές φόρμες. Συναντήσαμε την Ιωάννα Κορδάτου στο Σκαλί Αγλαντζιάς, κάναμε μία καλή κουβέντα και το αποτέλεσμα είναι αυτό… 


Ποια είσαι; Τι είσαι και τι θα έλεγες για τον εαυτό σου σε κάποιον που δεν σε ξέρει καθόλου; (γέλια)

(γέλια) Είμαι η Ιωάννα! Είμαι ηθοποιός. Ή όπως λέει μία φίλη μου, δεν λες «είμαι ηθοποιός» αλλά «κάνω την ηθοποιό»! Σπούδασα στην Αθήνα. Έκανα και τρία χρόνια Ιστορία στη Φιλοσοφική, αλλά εννοείται ότι το θέατρο με απορρόφησε πάρα πολύ. Αγαπώ πάρα πολύ την κίνηση και τον χορό. Έκανα χορό αρκετά χρόνια. Από παιδί αλλά και κατά τη διάρκεια των σπουδών μου, ήρθα σε επαφή με τον σύγχρονο χορό και τον φλαμένκο. Έκανα το μάστερ μου με αντικείμενο την κίνηση του ηθοποιού. Κάτι που είναι πιο κοντά στο σωματικό θέατρο. 

Σωματικό θέατρο, εξήγησέ μου το λίγο…

Είναι ένα ευρύ φάσμα το σωματικό θέατρο που ουσιαστικά ούτε το ίδιο μπορεί να έχει έναν ορισμό. Είναι μία πλευρά του, ας πούμε, το θέατρο χωρίς λόγια ή η μίμηση. Φυσικά μπορεί να είναι και κάτι που έχει πολύ λόγο, απλώς να χρησιμοποιείται το σώμα μ’ έναν τρόπο ως πηγή αυτοσχεδιασμού. Ούτως ή άλλως το σώμα είναι «κείμενο». Μετά από αυτό το μάστερ άλλαξε πολύ η ζωή μου. Ένα μεγάλο μέρος αυτού του μάστερ ήταν στην Πολωνία. Ήταν μία μεγάλη αποκάλυψη ο τρόπος με τον οποίο δουλεύουν οι ηθοποιοί εκεί. 


Και μετά τις σπουδές;

Τελείωνοντας γύρισα στην Κύπρο. Δούλεψα στο παιδικό του ΘΟΚ αρχικά. Για κάποιο διάστημα ήμουν μεταξύ Κύπρου, Αθήνας και Γαλλίας Και αργότερα στη Γρανάδα της Ισπανίας για μαθήματα στο φλαμένκο. Από το 2013 μπορώ να πω ότι είμαι πλέον στην Κύπρο. 

Τρία χρόνια γεμάτα;

Ναι ναι. 

Είσαι ευχαριστημένη;

Δεν είμαι με όλα ευχαριστημένη, όμως προσπαθώ να κάνω τα πράγματα να δουλέψουν. Βλέπω μία άνθιση. Και στο θέατρο και αλλού. Βλέπεις μικρές ομάδες, ιδέες, δουλειές. Ερχόμενη πίσω από την Αγγλία, πίστευα ότι θα δυσκολευόμουν περισσότερο να προσαρμοστώ. Αλλά τελικά… καμία σχέση. Και σεμινάρια υπάρχουν και δραστηριότητες.  


Πού θέλεις να φτάσεις μέσα από την τέχνη; Ποιος είναι ο βασικός λόγος που είσαι ηθοποιός, που σου αρέσει η κίνηση και ο χορός;

Σίγουρα θέλω κάποια στιγμή να καταφέρω να κάνω ένα θέατρο που είναι πιο κοντά σ’ εκείνο που επέλεξα να σπουδάσω. Στις κινητικές φόρμες. Με πιο μεθοδευμένο τρόπο απ’ ό,τι γίνεται τώρα. Να υπάρχει μία ομάδα που θα είναι αφοσιωμένη σ’ αυτό. Με πλούτο και βάθος τεχνικής.

Μιλάς για δικό σου θέατρο;

Ναι θα το ήθελα. Μπορεί να ακούγεται λίγο ρομαντικό, αλλά καλό είναι να είσαι προσγειωμένος και συντονισμένος με ό,τι συμβαίνει γύρω σου. Όχι ότι είναι ανέφικτο, αλλά σίγουρα χρειάζεται αρκετή δουλειά. 

Αυτή την περίοδο τι κάνεις;

Ξεκινήσαμε πρόβες με την ομάδα «Σωρείτης» της Γιολάντας Χριστοδούλου. Το έργο ονομάζεται «Άνω βυθός». Θα ανεβάσουμε την παράσταση τον Μάρτη. Είναι τρία διηγήματα του Παπαδιαμάντη σε θεατρική διασκευή. 

Θα ήθελα την άποψή σου ως Κύπρια ηθοποιός. Πώς βλέπεις το σκηνικό που διαμορφώνεται στην Κύπρο στον χώρο σας. Εμένα μου θυμίζει λίγο ποδοσφαιρική ομάδα το θέατρο τον τελευταίο καιρό. Με μετεγγραφές και «παίκτες» που έρχονται να ενισχύσουν την «ομάδα» και με λιγότερη προσοχή στα… ταλέντα των «ακαδημιών»!

Η κάθε περίπτωση νομίζω είναι διαφορετική. Σίγουρα είναι και θέμα του σκηνοθέτη που ζητά συγκεκριμένους ηθοποιούς. Είμαι υπέρ της κινητικότητας σε γενικές γραμμές. Θα ήθελα να δω όμως περισσότερους Κύπριους σκηνοθέτες. 


Μ’ αρέσει πάντα να κάνω κάποιες συγκεκριμένες ερωτήσεις σε όλους τους φιλοξενούμενους του Mentality10. Οι οποίες πάντα βγάζουν ενδιαφέρουσες απαντήσεις και πλευρές του κάθε ανθρώπου που φιλοξενούμε. Λοιπόν, αν είχες μία μηχανή του χρόνου, σε ποια εποχή θα ταξίδευες;

Στο Παρίσι τους 1920. Μου αρέσει όλη αυτή η εποχή. Και η λογοτεχνία και η τέχνη γενικότερα. 

Ποια προσωπικότητα της ιστορίας θα ήθελες να γνωρίσεις;

Τον Σάμουελ Μπέκετ. 

Ποιο τραγούδι που αγαπάς σου έρχεται πρώτο στο μυαλό;

Αυτή την περίοδο έπαθα εμμονή με το «The Bell song».

Ταινία;

Το «Χιροσίμα, αγάπη μου» και το «A Woman Under the Influence». 

Ποιες θα ήταν οι τρεις ευχές σου από ένα τζίνι που θα συναντούσες στο δρόμο σου;

Να έχω παραπάνω ευχές (γέλια)! Να υπήρχε μία επιχορήγηση χορταστική για όλους! 

Πολύ πρακτική ευχή! (γέλια)

Στα πλαίσια των ημερών! Να έρθει ο κόσμος πιο κοντά στην τέχνη επίσης! 

Νοουμένου ότι θα έχεις άπειρες ευχές, υποθέτω τα υπόλοιπα θα τα ζητήσεις αργότερα! Θέλω να μου πεις την τελευταία φορά που έζησες μία μέρα που καταλάβαινες ότι ήταν πολύ σημαντική. 

Ήταν όταν πέθανε η γιαγιά μου και είδα τον πατέρα μου για πρώτη φορά να κλαίει. Είδα μία άλλη πλευρά του, μία πιο παιδική πλευρά που σε κάνει να νιώθεις και απροστάτευτος. Κατάλαβα την αξία της υγείας και των ισορροπιών μέσα στην οικογένεια. Και η δεύτερη μέρα ήταν μία μέρα στην Πολωνία, στο τέλος των σεμιναρίων και παρά τη μεγάλη σωματική εξάντληση, ένιωθα όλες μου τις αισθήσεις πολύ δυνατές. Ένιωθα ότι ως ηθοποιός μπορούσα να κάνω τα πάντα! 


Πέρασες από φάσεις που σκεφτόσουν να κάνεις κάτι διαφορετικό εκτός από την υποκριτική; 

Ναι. Μικρή ήθελα να γίνω συγγραφέας. Ακόμα το θέλω λίγο (γέλια)! Ήθελα να γίνω αρχαιολόγος, ήθελα να γίνω φωτογράφος του National Geographic, χορεύτρια και αναβάτης! 

Εγώ ήθελα να γίνω σκουπιδιάρης για να ανεβαίνω στο πίσω μέρος του σκουπιδιάρικου και να κάνω βόλτες! 

Σκέψου πόσα πράγματα μπορείς να μάθεις από τους ανθρώπους όταν μαζεύεις τα σκουπίδια τους!

Σωστό! Και επίσης πόσα πράγματα μπορείς να μάθεις αν βλέπεις τα ρούχα τους τα απλωμένα στην μπουγάδα! Επόμενη ερώτηση. Αν φτάσει στην Κύπρο ένας εξωγήινος και θέλει να μάθει τον κόσμο, ποια 2-3 πράγματα θα του έδειχνες; 

Θα του έδειχνα την παράσταση «Μήδεια» του Νιναγκάβα. Θα τον έπαιρνε στο ανάκτορο «Αλάμπρα» στη Γρανάδα. Και στην παραλία των χελώνων στην Καρπασία.