Τζούλη Γρηγορίου: «Πρέπει όλα να γίνονται με αξιοπρέπεια»

Βόρις Καραγιάννης

Γράφει:
Βόρις Καραγιάννης

Η ηθοποιός μίλησε στο Mentality10 και στον Βόρι Καραγιάννη για την πορεία της στον χώρο της υποκριτικής και τα… χιλίαδες πράγματα που κάνει κάθε μέρα!


Έχω συναντήσει πολλές φορές τον ίδιο προβληματισμό, γράφοντας αυτήν την εισαγωγή στις  συνεντεύξεις με νέους ανθρώπους της τέχνης. Πολλά από αυτά τα νέα παιδιά, δεν έχουν μιλήσει ξανά σε ΜΜΕ. Δεν τους δόθηκε ποτέ ο λόγος. Αντίθετα ο λόγος δίνεται σε παίκτες reality, σε υποψήφιους Mister Cyprus και σε υποψήφιες Miss Cyprus που αν και δυσκολεύονται να ξεχωρίσουν τον Γρίβα Διγενή από τον Διγενή Ακρίτα, το μικρόφωνο το έχουν μπροστά στο στόμα τους και χιλίαδες ανθρώπους να τους ακούν! 

Λοιπόν. Πάμε λίγο κόντρα γιατί όλα έχουν το όριο τους. Ή όπως μας λέει και η Τζούλη Γρηγορίου, όλα πρέπει να γίνονται με αξιοπρέπεια. Η Τζούλη είναι ένας από αυτούς τους ανθρώπους που θα ήθελε πολύ η ημέρα, να είχε 50 ώρες αντί 24! Πέρα από την υποκριτική, αυτήν την περίοδο είναι στο «Καμώματα τζι’ αρώματα», κάνει χορό, φωνητική, γιόγκα, σχεδιάζει και φτιάχνει τα δικά της έπιπλα. Κλασική περίπτωση ανθρώπου που ενδιαφέρεται περισσότερο για την διαδρομή και λιγότερο για τον προορισμό. Κλασική περίπτωση ανθρώπου που δεν θυσιάζει τα μέσα για τον στόχο. Και τα μέσα είναι κάθε φορά διαφορετικά. Η μόνη προϋπόθεση είναι η διαδρομή να καλυφθεί με αξιοπρέπεια. Ο στόχος είναι πάντα ένα ερωτηματικό στο τέλος που αν δεν φτάσεις εκεί, ποτέ δεν θα μάθεις τι κρύβει. 

Ήπιαμε καφέ, τα είπαμε, βγάλαμε και μερικές φωτογραφίες και το αποτέλεσμα αυτής της ημέρας είναι η συνέντευξη που ακολουθεί!

- Βρίσκεσαι με κάποιον που δεν σε ξέρει. Τι θα του πεις για τον εαυτό σου;

Είμαι ηθοποιός, είμαι εσωτερική διασκοσμήτρια, σπούδασα στην Αθήνα, ήρθα στην Κύπρο πριν μερικά χρόνια. Είμαι ένας άνθρωπος που ασχολείται με πολλά πράγματα συνέχεια!

- Όπως;

Κάνω χορό, κάνω φωνητική, κάνω γιόγκα, ασχολούμαι με τη φωτογραφία, φτιάχνω δικά μου έπιπλα!

- Προφανώς έχεις μία ανάγκη να εκφραστείς…

Αυτό είναι. Έχω την ανάγκη να κάνω πράγματα που με κάνουν να νιώθω γεμάτη. Ήρθα σ’ αυτή τη ζωή για να τη ζήσω! Για να μάθω!

- Υπάρχει κάτι που σε απασχολεί περισσότερο και που το ψάχνεις περισσότερο;

Η αξιοπρέπεια. Πρέπει να γίνονται όλα με αξιοπρέπεια. Να κάνεις κάτι με το 100% του εαυτού σου και να σέβεσαι αυτόν που είναι απέναντι. Να μην υποτιμάς την νοημοσύνη του κοινού.

- Πώς αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός;

Ήμουν σ’ ένα εργαστήρι, στα 14 μου χρόνια. Κάναμε μία παράσταση και άκουσα τον κόσμο να γελά και κατάλαβα ότι αυτό ήθελα να κάνω. Να προσφέρω στον κόσμο ένα συναίσθημα, μία ευχαρίστηση.

- Στην Αθήνα, τις σπουδές υποκριτικής και εσωτερικής διασκόσμησης τις έκανες ταυτόχρονα;

Πέρασα στην Σχολή Εσωτερικής Αρχιτεκτονικής ΤΕΙ. Έτσι πήγα στην Αθήνα αλλά μέσα μου ήξερα ότι κάποια στιγμή θα έκανα και υποκριτική. Αλλά δεν το ήξερε κανείς (γέλια). Πήγα και γράφτηκα στη Σχολή της Έλντας Πανοπούλου και ξεκίνησα παράλληλα τις δύο σχολές. Η αλήθεια είναι ότι για ένα διάστημα 2 ετών στο ΤΕΙ ήμουν σαν επισκέπτρια! Αργότερα τέλειωσα και τις δύο.

- Πόσα χρόνια έμεινες στην Αθήνα;

Συνολικά 8 χρόνια. Τέλειωσα τις σπουδές και μετά συνέχισα στην υποκριτική. Έκανα παιδικό θέατρο στο Θέατρο του Ήλιου. Έκανα και λίγο τηλεόραση.

- Τι έκανες τηλεόραση;

Έκανα κάποια guest στο «Κόκκινο Δωμάτιο», στο «Πάρις και Ελένη» και στο «Steps». Μικρά ρολάκια. Ήταν εμπειρίες όμως σημαντικές για μένα.

- Και τώρα;

Είμαι στα «Καμώματα τζι’ αρώματα» στο ΡΙΚ. Θέατρο δεν κάνω τώρα. Είναι λίγο δύσκολο στο θέατρο, αν δεν κάνεις κάτι μόνος σου. Το βρίσκω λίγο δύσκολο να μπω στον κύκλο. Το έχω πάρει απόφαση ότι πρέπει να κάνω κάτι μόνη μου…

- Σκέφτεσαι κάτι συγκεκριμένο;

Ναι! Είμαστε μία ομάδα 3 ατόμων για την ώρα. Έχουμε βρει ένα έργο πάρα πολύ καλό, σύγχρονο ελληνικό που μιλά για όσα ζούμε σήμερα με την κρίση κτλ. Είναι κωμωδία, αλλά έχει αυτή την πίκρα που βγάζει η κατάσταση.

- Είναι ο χώρος της υποκριτικής όπως τον περίμενες, όπως τον ήθελες;

Αλλάζουν και τα θέλω μας σίγουρα! Ξεκίνησα θέλοντας να κάνω μόνο κωμωδία. Στην σχολή ήθελα να κάνω αρχαία τραγωδία! Βγήκα από τη σχολή, όλα αυτά τα θέλω εξαφανίστηκαν. Ήθελα απλώς να βρω δουλειά. Αρχικά δεν ήθελα να κάνω τηλεόραση, αλλά τελικά έκανα (γέλια). Αλλάζουμε κι εμείς και τα θέλω μας!

- Όλοι δεν θέλουν στην αρχή να κάνουν τηλεόραση (γέλια)…

Ναι!

- Αν έκανες ένα δικό σου τηλεοπτικό κανάλι, τι θα είχε αυτό;

Κινούμενα σχέδια! Τομ και Τζέρι! Παλιές ταινίες! Ελληνικό και ξένο κινηματογράφο. Μάρι Πόπινς! Και θα έπαιρνα το ρίσκο να κάνω και μία κυπριακής παραγωγής σειρά. Όχι καθημερινή, μία φορά την εβδομάδα.

- Με θέμα;

Τώρα με βάζεις σε σκέψη… Σίγουρα δεν θα είχε έρωτες και ίντριγκες και εξώγαμα! Θα μπορούσε να έχει θέμα την καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν στην ίδια πόλη, για παράδειγμα στη Λευκωσία με τις δύο πλευρές. Πόσο διαφορετικά ζουν στις δύο πλευρές οι άνθρωποι. Στην ίδια πόλη, με άλλες ώρες, με άλλη καθημερινότητα.

- Το αγαπημένο σου τραγόυδι;

Billie Holiday - What's new?

- Κάτι είπες για χορό πριν;

Ναι! Κάνω σύγχρονο χορό. Όταν ήμουν μικρή έκανα ρυθμική γυμναστική και αργότερα ασχολήθηκα όταν ήμουν στη σχολή. Είναι ένας άλλος τρόπος έκφρασης.

Και με τα έπιπλα;

Βρίσκω παλιά έπιπλα, τα αλλάζω, τα φτιάχνω, τα διαφοροποιώ. Σχεδιάζω επίσης και νέα έπιπλα. Έχω μία αγάπη με το παλιό και ακόμα και αυτά που σχεδιάζω είναι ένας συνδυασμός του παλιού με το νέο.

- Πώς περνάς μια μέρα σου;

Θα πάω το πρωί στο αρχιτεκτονικό γραφείο. Θα δουλέψω μέχρι το μεσημέρι. Συνήθως έχω γύρισμα το απόγευμα. Μετά θα συνεχίσω με χορό ή γιόγκα και το βράδυ θα παώ συνήθως για ένα ποτό και μετά σπίτι!

- Με μία μηχανή του χρόνου, που θα πήγαινες ταξιδάκι;

Σίγουρα 60s!

- Ένα κανονικό ταξίδι που θα ήθελες να πας;

Πήγα. Στην Κούβα! Ήταν από τις πιο ωραίες εμπειρίες!

- Αγαπημένη ταινία;

Α night at the opera! Αδερφοί Μαρξ.

- Πότε ήταν η τελευταία φορά που έκλαψες;

Κλαίω χωρίς λόγο! Μπορεί να πάω να ξαπλώσω και να με πιάσει το κλάμα (γέλια). Είναι κλάμα - παράπονο! Μπορεί το άγχος της ημέρας ή όσα συμβάινουν και δεν αντιδρώ, να μου βγαίνουν μετά ως κλάμα. Κλαίω για να καθαρίσω! Στις πολύ δύσκολες καταστάσεις δεν κλαίω!

- Η πιο ευτυχισμένη ημέρα της ζωή σου;

Νομίζω ήταν η πρώτη μέρα που πήγα στο σχολείο!

- Όλοι κλάινε εκείνη την ημέρα! (γέλια)

Ναι, αλλά εγώ ήμουν χαρούμενη που θα πήγαινα σχολείο!

- Μια δύσκολη ημέρα;

Η ημέρα που πέθανε ο παππούς μου.

- Τι διάβασες τον τελευταίο καιρό;

«Τα ελεγεία της οξώπετρας» του Οδυσσέα Ελύτη.

- Αν είχες την ευκαιρία να πιεις έναν καφέ με μία προσωπικότητα, ποια θα ήταν αυτή;

Με την Τζούλια Άντριους!